نوش آباد وطنم

برگی در دفتر تاریخ زندگی

با همه دلتنگی ها می خواهم با خودم کنار بیام و دست از نوشتن بر دارم آخر من نمی نویسم که آمارسایتم بالا برود یا کسی برایم نظر بدهد می نویسم تا در خلوت تنهایی خودم با خودم نجوایی داشته باشم.حرفها دردها و غم ها به سرانگشتانم منتقل شود و بروی صفحه کلید و از انجا در فضای مجازی منتشر شود تا احساس سبکی کنم غافل از اینکه هستند افرادی خوب و بد می خونند برداشتها و قضاوتهایی می کنند مواضعی می گیرند و یا واکنشی نشان می دهند و یا در دنیای واقعی عکس العملها را از نوشته هایم می بینم.


شاید از اینکه حس می کنم هر لحظه امکان دارد خواننده ای برای این دفتر خط خطی باشد انگیزه ای میشود تا بنویسم.

شاید بشود در یک فایل ورد هم این مطالب را نوشت ولی حسی که در این جا به من دست می دهد شاید در دفترخاطرات و در یک فایل ورد به من دست ندهد.

ولی در انتقال مفاهیم دچار درهم ریختگی هستیم.نمی توانیم آنچه که در ذهن داریم در اینجا به خواننده منتقل کرد.هر کس برداشتی می کند.

شاید ننوشتن پایانی برای رهایی از این دنیای بی سر و ته مجازی باشد.

دارم تمرین می کتم خودم را از این محیط جدا کنم.

چون هر حرفی و هر واقعیتی را نمی شود نوشت.

تصمیم دارم دفتری از آنچه که باید ثبت شود تهیه کنم و راحت و بی هیچ محدودیتی بنویسم تا در تاریخ زندگی ام برای همیشه باقی باشد.

نوشتن در دفتر گنجینه خاطرات شاید در حال حاضر طالبی برای خواندن نوشته ها نداشته باشد ولی قطعا با سپری شدن یک دوره تاریخی نوشته هانایاب و خواننده هایش مشتاق و مشتری های پر و پا قرصی خواهد داشت.

مشکل ما اینجاست نمی خواهیم کاری انجام دهیم که در اینده مفید باشد و همیشه دنبال کارهایی هستیم که در زمان زنده بودنمان دنبال باخور و نتیجه اش هستیم.

چرا منشور کورورش در روی یک کتیبه سنگی بعد از صدها سال اینهمه با ارزش است.

شاید در زمان خودش گفتن چنین مطالبی کفر و جرم و بی ایمانی باشد ولی الان ارزش بالایی پیدا کرده هر چند پایه گذارش زنده نیست.

با این دید قطعا در دوره های بعدی کمبودی درباره نوشته و مطلب نخواهیم داشت و نسل بعد از ما از افکار و علم ما بهره خواهند برد.

هر کس به توان خودش تجاربش را که گفتنش الان جرم است در یک کتاب و گنجینه بنویسد قطعا در اینده راهگشای زندگی خیلی از فرزندان ما خواهد بود.

بیاییم هر کدام از ما که می نویسیم در این دنیای مجازی که اجازه نوشتن زیادی هم نداریم دفتری را برای تاریخ خود به یادگار بگذاریم.

 

نویسنده : : ٤:٢۳ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۳٩٠/٥/٢٩
Comments نظرات () لینک دائم