نوش آباد وطنم

به لطف و کرم و نظر شهدا

سال ها قبل شهید میرزاجانی که به کار بنایی و چاه کنی استاد بوده خودش اقدام به حفر چاه حیاط منزل می کند چاهی که قرار بود فقط آب باران داخلش برود و فقط با 6متر تیره چاه بسنده می کند.آن زمان ها حال و هوای مبارزه با ظلم و بیداد شاهنشاهی فضای کشور را پر می کند.دلش هوایی می شود یکبار ساواک دستگیرش می کند.در تظاهراتها و فعالیتها شرکت می کند تا اینکه جنگ تحمیلی شروع می شود نهایتا بهمن سال 60در صالح آباد مهران و در منطقه کانی سخت عراق در یک عمیلات چریکی برای نجات جان همرزمش دل به آتش می زند و دیگر خبری از این دو همرزم نمی شود.

شهید در کارگاهش 3نفر جوان را که یکی از آنها بعدا شد شهید عبدالله حاجی وند یکی هم شهید رحمت الله مائیلیان و یکی جانباز ضایعه نخاعی احمد رعیت را به کار مشغول کرده بود.

بعد از شهادت شهید همسر شهید سرپرستی خانواده را به عهده می گیرد یکی از مشکلات پیش رو آن زمان پر شدن چاهی بود که شهید در حیاط منزل کنده بود اما جواب حجم بالای آبریز ما را نمی داد تا اینکه شهید عبدالله حاجی وند تصمیم می گیرد برای خدمت به خانواده شهید اقدام به عمیق تر کردن چاه بکند.

کلنگ را به دست گرفت و شروع کرد به حفاری تا اینکه چاه 6متری رسید به 9متر و داستان افتادن شهید حاجی وند به داخل چاه را در مستندی به کمک دوستان انجمن سینمای جوان کاشان به تصویر کشیده ام

به داخل چاه می افتد شروعی می شود تا اینکه در سال 81بنده اقدام به پیگیری مستند نگاری و کشف رازهای نهفته ای در زیر زمین نمودم که حاصل اقدام دستان مبارک دو شهید الان در این شرایط بد اقتصادی و تحریم توانسته به اندازه چاه نفت سرشار از درآمد شود برای شهر و جالب اینکه ورودی دو همین مجموعه هم در منزل شهید آقایی در محله توده نوش آباد واقع است.

و جالب تر که بدانید اخیرا مجموعه ای از همین معماری در شهر مجاور نوش آباد (سفید شهر )در منزل پدر یک شهید بزرگوار پیدا شده و مجموعه ای بی نظیر که این الطاف و کراماتی است که به ما هدیه داده می شود.

این پیام را دارد شهدا زنده اند نگران تحریم ها نباشید.هر چه از شهادتشان می گذرد اما ما را به حال خودمان رها نکرده اند.

 

نویسنده : : ۸:٠۳ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳٩۳/۱/٢۱
Comments نظرات () لینک دائم