نوش آباد وطنم

گردشگری دقیقه 90

رویکرد مدیران دهه اواخر 70 و نیمه اول 80 در یک مقطع زمانی خاص که زمام امور در دست مدیرانی با وزنه و سنگین و قدر که در سطح ملی حرف برای گفتن داشتند و در یک مقطع زمانی گردهم جمع شدند و در منطقه کاشان برنامه ها را


حول محور گردشگری و میراث فرهنگی پایه گذاری کردند.زیر ساختها نا مناسب،امکانات ضعیف،فرهنگ عمومی جامعه با این حرکت غریبه اما کارهای بزرگی توسط بزرگ مردانی رقم خورد که الان مناطقی چون محور باغ فین و شهر کاشان، نیاسر،برزک،قمصر،مشهد اردهال با نگاه بلند و دوراندیشانه این مدیران نبود قطعا شاهد چنین تحولات بنیادین و اساسی نبودیم.

اما و اما هر کاری که شروع می شود رکود و بی مدیریتی در ادامه راه دچارش شود زحمات گذشتگان را هم بر باد می دهد.

بی تدبیری و بی سلیقگی و کج اندیشی آفت جان اقثصاد شهرها می شود و مردم را در عرصه های تنگ زندگی قرار می دهد.

گردشگری در منطقه مذهبی در ادامه راه شرایط خاص و تدابیر خاصی را می طلبد ولی وقتی کار از چرخه کاردانی خارج شد ناکارآمدی و حواشی و مشکلات پررنگ شده و اصل و ماهیت کار به حاشیه می رود.

مهم ترین نگاه جهانی به صنعت گردشگری در اولویت اول ایجاد اشتغال و توسعه اقتصادو روابط متقابل فرهنگی است.

اگر فرصت هایی که در منطقه ما وجود دارد درست مدیریت می شد نیازی به پرداخت یارانه حداقل به مردم این محورهای توریستی نداشتیم و نگران معیشت مردم نبودیم.

اما عده ای همه فرصت ها را برای پیشرفت خودشان مصادره می کنند و اجازه هر پیشرفتی را از دیگران می گیرند نتیجه می شود که هزینه هایی که در مشکلات گردشگری پرداخت می شود از درآمدش بیشتر است.

در بخش آران و بیدگل هم در راستای محورهای چندگانه توریستی شهرستان کاشان توسط مردان و مدیران کارآمدی که در یک مقطع تاریخی گردهم آمده و در پست های مدیریتی زمام امور منطقه را دردست گرفتند و با توجه به اینکه هر کدام وزنه سنگینی در سطح ملی به حساب می آمدند اقدامات زیر بنایی مفیدی را انجام دادند و از سهم شهرستان از بودجه های ملی و استانی در جای خودش هزینه کردند.

اما جابجایی ها وقتی شکل می گیرد سیاستها و شیوه مدیریتی هم همراه مدیران فراموش می شود.

خودکامگی ها و خودخواهی ها و بی تجربگی ها و قدرت طلبی و کرسی های ریاست چشم ها را بر زحمات و تلاشهای گذشتگان می بندد و همه چیز را زیر پا گذاشته و سرمایه ها و فرصت ها و تلاشهای موفق را به کام نیستی می کشاند.

اگر نگاهی اجمالی بر روند ظهور فرصتهای گردشگری در منطقه آران و بیدگل داشته باشیم شواهد و قرائن نشان می دهد عده ای با خون دل یک فرصتی را ایجاد کردند و بر نوپایی بودنش وفتها صرف کردند و زیر ساختها را آماده کردند تا مردمی در رفاه و آسایش باشند اما می بینیم که اتفاق جور دیگر افتاده است.

مرنجاب و شهر زیر زمینی نوش آباد دو فرصت طلایی که با خون دلهایی شناسایی شد بر زیر ساختهای آن زمانها و هزینه ها صرف شد اما با روی کار آمدن افرادی که جز خود بینی و غرور و حذف بی قید و شرط دلسوزان و همواری راه برای ماندگاری خودشان به چیز دیگری فکر نمی کنند فرصت ها تبدیل به تهدید و معضل و مشکلات شد و جز عده معدودی در این صنعت کسی آبی به خیمه نمی برد.

و از این دست فرصت سوزی ها  در کشور زیاد شاهدش هستیم و اما هنوز راهکاری برای مقابله و اصلاح آن ییدا نشده یا کسی را یارای مقابله با اختابوسهای حوزه گردشگری نیست.

صنعتی که همه دنیا بر آن باور دارند که از درامد نفت ارزشش بیشتر است اما در ایران همه چیز محیا است و جهانیان از ظرفیتهای موجود در ایران غبطه می خورند اما ما در داخل دچار توهم و بی تدبیری شده ایم.

پائیز و فصل گردشگری تا سر برگردانی از راه می رسد و در منطقه آران و بیدگل از مهر تا اردیبهشت سال بعد حدود 8ماه زمان برای برداشت داریم اما سناریوی تکراری و همیشگی رفم می خورد:

فرصت ها از دست می رود،حواشی گردشگری منطقه در راس اخبار جهان در مقابله با گردشگری قرار می گیرد،عده ای افراط و عده ای تفریط را در پیش می گیرند.

اما وجدانشان را اگر در این میان قرار دهند حال که بحران اقتصادی دامان کشور را گرفته بیاییم با همفکری و هم رایی مشکلی از پیش روی مردم بر ذاریم.

ما که توان ایجاد فرصت اشتغال و اقتصاد را نداریم بر فرصت های پدید آمده خون دل خورده دیگران چوب حراج نزنیم.

می طلبد همه دلسوزان و کارآمدان و افرادی که دستی بر آتش دارند آستینها را بالا بزنند و با تمام توان وارد میدان شوند و اجازه ندهند فرصت های طلایی دست خوش بی تدبیری افراد ناکارآمد شود.

کارها را بر دقیقه نود موکول نکنیم که اعتبار و آبروی شهرستان در گرو غیرت و حرکت و همت همه دلسوزان است.

آب رفته به جوی بر نمی گردد باز

بهتر آن است که غفلت نکنیم از آغاز

نویسنده : : ٥:۳٩ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱۳٩٢/٤/۱٩
Comments نظرات () لینک دائم