نوش آباد وطنم

مشکل را در کجا باید جستجو کرد؟

مدتی است خبرهایی حول تخریب بافتهای با ارزش تاریخی در شهرهای گردشگری به گوش می رسد.

مواضعی متفاوت و نگاههایی انفعالی و یا از سر دلسوزی ابراز نگرانی می کنند

هر چه هست اقدامات انجام گرفته در بافت های تاریخی و  


تخریب بناهای با ارزش تاریخی یا در فهرست آثار تاریخی است یا مجموعه بافت شماره ثبت ملی دارد و بیشتر این اقدامات توسط شهرداری ها و یا اماکن مذهبی برای اجرای پروژه های عمرانی و توسعه شهری صورت می گیرد.

اما کسانی که موضع گیری و به نقد این اقدامات می پردازند واقعا از سر دلسوزی است؟

آیا راه نجات و حفظ بافت های با ارزش مقابله و رودرویی و به چالش گذاشتن است؟

آیا برای توسعه فضاهای مذهبی در بافت تاریخی نیاز به اینهمه تخریب و آزادسازی است؟

آیا حفظ بافت تحت پوشش ضوابط و مقررات خفظ آثار تاریخی هست یا نه؟

آیا مجری شهر از خلا, های موجود قانونی برای تخریب بهره می برد؟

آیا الزامی برای رعایت مقررات برای شهرداری ها وجود ندارد؟

آیا میراث فرهنگی قدرت و قانون محکمی و کافی برای برخورد و جلوگیری در اختیار ندارد؟

آیا باید بناهای مرتبط به حوزه شهری را به شهرداری ها واگذار نمود؟

آیا مسئولین و کارشناسان شهرسازی از آینده بروز زلزله و به خاک تبدیل شدن شهری با این بافت خشت و گلی نگرانند و قصد مقاوم سازی منازل مسکونی ساکنین شهر در بافت های تاریخی را دارند؟

آیا زلزله ای که در بم اتفاق افتاد در شهری چون یزد که فاصله چندانی با خط زلزله ندارد اتفاق افتاد بافت تاریخی مقاومت در مقابل زلزله های بالای 5ریشتری را دارد؟

آیا ساکنین برای رهایی از فضای بسته بافت تاریخی خسته شده اند و خانه های قدیمی با متراژ بالا و مسیرهای تنگ و باریک برای ساکنین بافت های تاریخی هزینه بر شده است؟

آیا واقعا این بافت پیچیده و خشت و گلی جوابگوی زندگی شهری با این سرعت پیشرفت و توسعه برای ساکنین هست؟

و سوالات و آیا و اما های دیگری که خیلی ها در رویارویی با این مشکلات حاضر به پرداختن به آن نیستند.

اما بنده معتقدم اگر بافتی و یا مجموعه ای که عده ای از مردم در آن سکونت دارند و ارزش نگهداری و حفاظت دارد باید کار اساسی و طرحی جامع قابل اجرا تدوین کرد تا هم بافت حفظ شود و هم مطالبات ساکنین تامین شود.

این اتفاقات نشان داده اقدامات یکسویه نه تنها فرهنگ نگهداری و حفاظت از بناها و بافتهای با ارزش را بالا نمی برد فشارها و مشکلات و محدودیتها موجب موج نارضایتی برای مردم فراهم نموده و این ذهنیت را در افکار عمومی ایجاد کرده که هر جا بناها و بافتهای تاریخی وجود دارد سکونت در ان محور جز دردسر هیچ دربر ندارد.

راههای زیادی برای نجات تاریخ و تامین نیازهای مردم وجود دارد اما ما انگار نمی خواهیم اساسی مشکلی حل شود.

شاید اجرای چنین طرحهایی هزینه های سرسام آوری دارد که هیچ سازمانی توان تامین آن را ندارد و همین مشکل شاید به تخریب مقطعی و طرح شکایات قضایی و سیر مراحل قانونی و مجددا این داستان همیشه با این سیکل و روند انگار نهادینه شده است.

ما به جای پرداختن به تخریب و نگرانی از نابودی بافت های تاریخی نظرات کارشناسان را نه کارشناسان و طراحانی که در قبال پول نظر و طرح می دهند کسانی که واقعا دلشان برای کشور و فرصت های گردشگری و معماری کهن ایرانی می سوزد را دریافت و منعکس کنیم.

به فرهنگ سازی دو سویه پرداخته شود و سطح ارتقا’ فرهنگ عمومی جامعه را بالا برده و ضوابط و قوانین جاری اگر نیاز به اصلاح دارد اصلاح شود.

متاسفانه در حوزه گردشگری دربیشتر شهرها حرکات اعتراضی انجمن ها واکنش مسئولین و دستگاههای قضایی را به همراه داشته و در این میان نه تنها اقدامان انجمن ها نتیجه بخش نبوده حتی در بعضی موارد بر روند تخریب کمک نموده است این بخشی از متن خبری که در روزهای اخیر در قبال تخریب بافت تاریخی یزد منتشر گردیده است:

×××گویا این راهپیمایی و درخواست انجمن‌های میراث فرهنگی و گردشگری و محیط‌زیست چندان به مذاق مسئولان شهر یزد خوش نیامده که یک روز پس از این تجمع بخش‌هایی از 3 خانه در بافت تاریخی شهر یزد با لودر تخریب شد.×××××

دخالتهای غیر کارشناسانه انجمن ها بعضا واکنش منفی را از طرف مردم و مسئولین در بر داشته است.از این دست اتفاقات در دهه گذشته و ظهور انجمنهای نو پا زیاد شاهد بوده ایم.

نقش مهمی انجمن ها می توانند ایفا کنند اما متاسفانه ما از جایگاه نقشمان دور شده ایم.

تشکلهای مردمی باید واسط بین مردم و مسئولین باشند.باید راهکار دهنده باشند.

اما انگار به اپوزیسیونی داخل کشور تبدیل شده اند که هر کجا ورود پیدا کردند اقداماتشان مورد حمایت خارج نشینان قرار گرفته و حرکاتشان را در سایتهای خارج از کشور با آب و تاب و برای تضعیف نظام منتشر می کنند.

این راهکار برای اعتراض موجب مواضع متقابل مسئولین داخل کشور را در بر خواهد داشت آقایان انجمن خود را آلت دست مخالفین نظام قرار ندهید و دلسوزانه با صبر و حوصله اگر واقعا نیت خیر دارید حرکت کنید.

نویسنده : : ۱٠:٠٥ ‎ق.ظ ; جمعه ۱۳٩٢/٤/۱٤
Comments نظرات () لینک دائم