نوش آباد وطنم

ایستاده

زنده از آنیم که آرام نگیریم هرگز

آسودگی ما عدم ماست

آینه گر عیب تو را بنمود راست/خود شکن آینه شکستن خطاست

گیریم که درختی را شکستی

با رویش ناگزیر جوانه ها چه می کنی

نویسنده : : ٩:٠٠ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱۳۸٩/۱۱/٢۸
Comments نظرات () لینک دائم