نوش آباد وطنم

 

به مناسبت 31 سالگرد عروج ملکوتی رزمنده بسیجی جاویدالاثر عباسعلی میرزاجانی نوش آبادی

تاریخ تولد: 1319.11.19  تاریخ شهادت: 1360.11.19

مدت حضور در جبهه های حق علیه باطل: 6 ماه متوالی

با تهیه قبر یادبودی تنها  کوله و وسایل شخصی باقی مانده طی مراسمی در سال 60 در گلزار شهدا نوش آباد دفن گردید.

و تاکنون هیچ سند و مدرکی بر اسارت و شهادت ایشان و همرزمش شهید شکوری به دست نیامده است.

نحوه ورود به جبهه: داوطلب بسیجی سپاه ایلام   محل شهادت: منطقه برون مرزی خاک عراق- کانی سخت-

در یک درگیری چریکی همراه با 30 رزمنده مواضع و سنگرهای دشمن نابود و نیروهای درگیر از زیر آتش تهیه خودی برگشته و در مسیر برگشت یکی از رزمندگان ایرانی به نام عبدالله شکوری قمی در زیر آتش گرفتار می شود و گردآمدن نیروها در یک آمارگیری  شهید میرزاجانی از گروه جدا شده و برای نجات رزمنده جوان قمی به دل آتش دشمن زده و دیگر خبری از این دو بزرگوار بدست نیامد.فرادی آن روز هم گروه تجسس وارد منطقه می شود و خبری به دست نمی آورد.

شاید درباره زندگی شهیدی آن هم از زبان فرزند کوچکش آنگونه که شایسته باشد حق مطلب ادا نشود برای 31 سال انتظار و دوری فرزند از پدر پرداختن و نوشتن زندگی نامه اش هم دردناک هم افتخار هم سخت و نوشته ها به سمت کلمات عاطفی  فرزند و پدر کشانده می شود و مخاطب را از اصل مطلب دور می کند.

اینها کشته های جنگی هستند که برای دفاع از سرزمین مادری خود در مقابل  دشمن ایستادند و این کشته ها در هر ملتی و کشوری افتخار و سنبل مقاومت و ایستادگی هستند و بی شک همه مردم از انها به عنوان افنتخار نام می برند و خود را در مقابل اینها مسئول می دانند. ایران جای خود دارد درجه ای بالاتر از کشته نامی زیبنده این شیران سرزمین پر افتخار به نام (شهید)

به هر حال وظیفه سنگینی بود که چند سال است که جرات دست زدن به چنین اقدام و حرکت سنگینی را از خودم سلب کرده بودم.در مدت 31 سال روایات و حکایاتی شنیدنی از شهید بزرگوار از زبان دوستان همرزمان همکاران و مردم شنیدم که با این شنیده ها و روایات در ذهنم یک فردی متعهد دلدار و وطن دوست و خدایی نقش بسته است.

نمی دانم از کجا شروع کنم. زندگی این سردار رشید پر است از اتفاقات شنیدنی و درس آموز

همین را بگویم که به وجود داشتن چنین پدری افتخار می کنم ما را از داشتن پدر محروم کرد اما خود را وقف مردم و کشورش کرد.

خود را فدا کرد تا ما در آسایش باشیم.

شاید در محیط وبلاگ به شیوه دست نوشته خیلی از قداعد نوشتاری رعایت نشود و مطالب فاقد دسته بندی و رعایت چیدمان موضوعی باشد نه نویسنده ام نه دستانم یاری نوشتن می دهد ولی تمام تلاشم را می کنم تا از امروز تا روز شهادت این شهید بزرگوار به صورت مستند و روایت به زندگی ایشان از بدو تولد تا شهادت بپردازم.

لذا گزارش کامل بعد از نگارش و تکمیل در شب 19 بهمن منتشر خواهد شد تا در آستانه سالگرد شهید یادی برده شود.

هر چند تمام لحظات و ذرات خاک و هوای این سرزمین بوی شهدای کشور را می دهد این وظیفه ای است که باید هر شخصی به توان خودش در قبال رشادتهای این عزیزان قدمی بردارد.

امید است که شهدا ما را در روایت این مستند زندگی نامه یکی از خیل شهدای تحمیلی یاری نمایند.

نویسنده : : ۱۱:٢۳ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱۳٩۱/۱۱/۱٢
Comments نظرات () لینک دائم