نوش آباد وطنم

سمبک

کویر زیبایی ها و مناظر طبیعی خاصی را در دل خود جای داده است.

یکی از این مناطق محلی است در بند ریگ شمال شرقی آران و بیدگل به نام چاله سمبک

اوایل هفته جاری برای بازدید چند ساعت وارد این منطقه شدم که بردداشتهایی را در قالب یادداشت در اینجا اشاره می کنم.

بند ریگ نواری است تشکل شده از ماسه های ریز که با وزش تند بادها قابل جابجایی است و حرکت شنها در میان این نوار ریگ با عرضی حدود ١٧کیلومتر که شروعش در اطراف شهر آران و بیدگل و تا ریگ بند مرنجاب امتداد دارد و طولی حدود ١٠٠کیلومتر دارد.

و در میان این تپه ها چاله هایی تشکیل شده است.

در منطقه سمبک عمق این چاله ها از بالای تپه حدود ١۵متر می باشد.

در انتهای چاله ها به دلیل بالا بودن سطح آب؛سفره آب زیر زمینی شیرین و زلالی وجود داردکه با کندن چاله ای حدود ٢٠تا ۶٠سانتی متر به سطح این سفره می رسد.

افراد محلی قرنها است که در این منطقه به کاشت هندوانه بومی به صورت دیمی اقدام می کنند.و به خاطر عدم استفاده از سموم آفت کش و کود های شیمیایی؛محصول از از سلامت کاملی برخوردار است.و هیچ گونه آلودگی شیمیایی در آب و خاک محصول وجود ندارد.

زمان کشت این هندوانه که با هندوانه های بازاری بسیار متفاوت است آب دار و تخمه های سیاه و زرد رنگ دارد ولی مزه شیرینی ندارد و کمی شور مزه است.ولی خواص درمانی زیادی دارد.

برای درمان نفخ معده و دردهای شکمی و رفع عطش و گرمازدگی بسیار مفید است.تفوتش با هندوانه های بازاری این است که اگر در خوردن هندوانه هم کمی زیاده روی شود احساس شکم پری به انسان دست نمی دهد و حالت دم مزاجی ندارد.

دیم کار ها زمین را با بیل چال کرده تا به سطح آب می رسند بعد داخل چاله را کود ریخته و روی آن را ماسه می ریزند و پس از چند روز تخمه ها را داخل چاله می کارند.

زمان کاشت این نوع هندوانه نیمه دوم فروردین و زمان برداشت آن تیرماه می باشد.حدود ١٠٠روز طول می کشدتا هندوانه به دست بیاید.

تفاوتش با کاشت آبی این است که از زمان کاشت تا زمان برداشت نیازی به آبیاری و کار وجین و مراقبت خاصی ندارد.

فقط برای در امان ماندن از دست کلاغ ها و سنقر و موش دور چاله ها را فنس و مترسک نصب می کنند و بر فراز چاله ها اطاقکی چوبی احداث و دیم کار شبها را در انجا می خوابد.

برای مصرف آب شربشان زمین را تا عمق دو متری چال کرده و داخل آن را لوله سیمانی قرار داده و آب داخل لوله جمع شده و درب آن را با دریچه ای می پوشانند و از آب داخل چاله برای آب خوردن استفاده می کنند.

طعم آب این متطقه بسیار دلچسب و آب زلالی دارد و از آب شهری منطقه سبک تر می باشد.

اصلا مزه شوری ندارد.

چای آتشی با این آب در داخل چاله را در کنار چند دیمکار تجربه کردم و حسابی به دلم نشست.

هر چند سال دیمکارها بوسیله بیل مکانیکی و بولدوزر ماسه های داخل چاله ها را به بیرون ریخته و گاها وسعت چاله ها را توسعه می دهند.تا کاشت بیشتری انجام دهند.

وسعت چاله ها که به شکل بیضی و یا مستطیل شکل است.مساحت آنها از ۴٠متر مربع تا حدود ۴٠٠متر مربع متغییر است.

راه دسترسی به این منطقه شنی است و ١٠کیلومتری از شهر فاصله دارد.

از لحاظ اقتصادی برای دیمکارها توجیهی ندارد ولی می گویند این کار پدرانمان بوده و به دلیل علاقه ای که به این منطقه داریم هر سال زمانی را برای کاشت و برداشت هندوانه در این محل صرف می کنیم.

به قول یکی از این محلی ها کٍرم این کار را داریم و گر نه سودی برای ما ندارد.

ولی این منطقه ظرفیتهای بیشتری هم دارد که می شود به عنوان یک منطقه تجاری کشاورزی اقتصادی و توریستی و علمی و تحقیقاتی در آن سرمایه گذاری نمود.

کشت سبزیجات و خیار و خربزه در سالهای اخیر در وسعت محدود بعضی از دیم کارها انجام داده اند.

یکی از محورهای گردشگری شهرستان در برنامه ها چاله های سمبک را می توان قرار داد تا گروههای عکاس و علمی و دانشگاهی را در زمانهای کاشت و برداشت برای بازدید به این منطقه گسیل داد.

به شرطی که معضلاتی که در مرنجاب دیده می شود در انجا اتفاق نیفتد.

تخریب محیط و مزاحمت برای کشاورزان و از بین بردن پوشش گیاهی و لطمه زدن به محصولات کشاورزان می تواند از عواقب حضور بی برنامه گردشگر در این منطقه باشد.

نویسنده : : ٩:٥۱ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱۳٩٠/۱/۱۸
Comments نظرات () لینک دائم