نوش آباد وطنم

لزوم تدوین طرح توسعه شهرستان آران و بیدگل

منبع:وب سایت شخصی تیمسار منصوری نامزد انتخابات حوزه شهرستان آران و بیدگل

بسمه تعالی

شهرستان آران و بیدگل دارای ویژگی‌های خاص و قابل توجهی است هم از لحاظ نیروی انسانی و هم از لحاظ جغرافیایی و هم از نقطه نظر فرهنگی و اجتماعی به گونه‌ای که این امتیازات را چنانچه در یک معادله قرار دهیم خروجی آن باید پیشرفت و توسعه‌یافتگی و حداقل نبود محرومیت باشد. ولی خروجی این معادله برخلاف انتظار محرومیت است. بنابراین، کنکاش در این معادله و عوامل تأثیرگذار آشکار و پنهان در آن بسیار مهم و حیاتی است.

وجود ضریب هوشی بالا و قابلیت‌های فوق‌العاده در نیروی انسانی این خطه


همگان را به ستایش واداشته است. اما چرا این ضریب هوشی تأثیر شگرفی در این فرآیند ندارد؟ در ابعاد دیگر نیز همین گونه است. مایلم در این بحث دیدگاه‌هایی را مطرح نمایم که آغازی باشد برای بحث در راه‌های پیشرفت شهرستان و طبیعتاً ورود صاحبان اندیشه در این عرصه به غنای موضوع کمک خواهد کرد؛ لذا استدعا دارد به هر میزان که امکان دارد به بحث ورود پیدا کنید.

به نظرم یکی از مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار در عدم پیشرفت منطقه کویری آران و بیدگل ساختاری جغرافیایی است. مناطقی که همچون این شهرستان اسامی مختلف جغرافیایی را در خود جای داده و از ترکیب این مناطق شهرستان به وجود آمده دچار این معضل هستند این وضعیت اجتماعی یک شمشیر دو لبه است یک لبه آن توسعه و پیشرفت جهشی است و لبه دیگر آن محرومیت و ایستایی می‌باشد. کار اجتماعی در این مناطق بسیار مشکل و مدیریت بر این مناطق ظرافت زیادی را طلب می‌کند و معمولاً سیستم حکومتی ترجیح می‌دهد برای جلوگیری از مشکلات اجتماعی و امنیتی حرکت با ملاحظات همه جانبه صورت پذیرد که این ملاحظات منجر به حرکت بسیار کند و بطیء مدیریتی می‌شود. بنابراین ناخواسته محرومیت افزایش می‌یابد و مشکلات اجتماعی به صورت نهفته در دراز مدت ظاهر می‌گردد و در کوتاه مدت نیز عوارض ناشی از این نوع حرکت حداقل ناامیدی است. اما همان‌گونه که اشاره شد لبه دیگر این شمشیر پیشرفت جهشی است که برای رسیدن به آن راه‌های وجود دارد که باید آن‌را انجام دهیم. آنچه امروز مشاهده می‌کنیم کمتر تمایل وجود دارد که چرخ دنده‌های حرکت آران و بیدگل، نوش آباد، ابوزیدآباد، سپیدشهر و یزدل و… در یکدیگر قرار گیرد تا حرکت شتاب پیدا کند و هر کدام از این چرخ دنده‌ها تمایل دارد به صورت انفرادی بچرخد. البته باید علت این اشکال را در گذشته پیدا کرد که تاکنون ادامه دارد. بی‌اعتمادی و عدم اطمینان این چرخ دنده‌ها به یکدیگر منجر به این شده که هر کدام برای خودشان باشند. آنچه که باید انجام شود و حرف نخست را در حرکت به سوی قله‌های پیشرفت رقم می‌زند عدالت در ابعاد مختلف است. اگر توزیع قدرت در این شهرستان درست انجام می‌گرفت، اگر توزیع امکانات و خدمات اجتماعی عادلانه تقسیم می‌شد، اگر طرح جامعی تدوین می‌گردید و مشخص می‌کرد که در هر قسمت جغرافیایی این منطقه چه اقداماتی اعم از صنعتی، تجاری، مسکونی، خدماتی، کشاورزی و… باید شکل بگیرد و این طرح کلان این اطمینان را می‌داد که هر فرد در هر قسمت که سکونت داشته باشد می‌تواند به صورت عادلانه از امکانات بهره‌مند شود، امروز شاهد حرکت با شتاب می‌بودیم.

اولین گام حرکت در مسیر توسعه و رفع محرومیت را وحدت همگان می‌دانم اما این وحدت با شعار و گفتگوهای جلسه‌ای امکان نمی‌یابد باید دید چگونه می‌توان این شعار و طرح نظری را در صحنه عمل پیاده کرد. و اولین اقدام در این مسیر فرهنگ سازی است و نسل جوان و فرهیختگان باید این موضوع را به کانون خانواده‌ها، جلسات سیاسی فرهنگی و اجتماعی بکشانند که بجای واگرایی و اختلافات حیدری و نعمتی سراسر که فقط بدبینی‌های اجتماعی را در پی دارد و سود این شکاف اجتماعی به صورت طرح‌های بزرگ صنعتی در جیب شهرستان‌های دیگر استان می‌ریزد باید بنشینیم و با همدلی راهبرد و چشم انداز شهرستان را تدوین نماییم.

همه مسئولیت‌های اجتماعی باید بر مبنای یک فرمول منطقی تقسیم شود. رفاهیات، خدمات، زیباسازی و… باید توزیع شود. اگر همه بپذیرند که بر اساس فرمول و منطق و به صورت عادلانه تقسیم و توزیع مسئولیت‌ها و امکانات انجام شود قطعاً برکت و امکاناتی که از شتاب گرفتن چرخ پیشرفت بدست می‌آید ده‌ها برابر بیشتر از حرکت کند اجتماعی فعلی خواهد بود. اگر توزیع مسئولیت بر مبنای اشاره شده صورت پذیرد استعدادها بکار گرفته می‌شود، شایسته سالاری رخ می‌دهد و مسئولیت‌ها به جوانان همین شهرستان واگذار می‌شود تا سکویی باشد برای گرفتن مسئولیت‌های اجتماعی در سطوح بالاتر. در این شرایط آرانی‌ها و بیدگلی‌ها، ابوزیدآبادی‌ها و نوش آبادی‌ها، سپید شهر و یزدل احساس نمی‌کنند که حقشان ضایع شده است. همه تلاش می‌کنند بودجه بیشتری را بگیرند و امکانات بیشتری را به شهرستان بیاورند و شاهد یک رقابت سالم اجتماعی و مدیریتی خواهیم بود رقابتی که همه‌اش خیر است. ظرف یک دهه شاهد حضور مدیران این شهرستان در مشاغل بالا همچون وزارت، استانداری و… خواهیم بود.

در جمع بندی اعتقاد دارم آنچه موجب واگرایی اجتماعی در شهرستان شده، نبود یک طرح جامع و عدم توزیع عادلانه و متناسب مسئولیت‌ها و امکانات است و برای همگرایی که لازمه رفع محرومیت و در ادامه پیشرفت است باید فرهنگ سازی صورت پذیرد تا این مهم تحقق یابد.

لازم است که این نیز اشاره شود که در عدم توزیع مسئولیت‌ها و امکانات هیچ منطقه‌ای سود نمی‌برد لذا هر منطقه تصور می‌کند که امکانات در منطقه دیگر تمرکز یافته در حالیکه ایستایی حرکت اجتماعی حالت‌های سراب گونه‌ای را رقم می‌زند و این موجب انشقاق اجتماعی می‌شود.

نویسنده : : ٤:٢٠ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱۳٩٠/٦/۳٠
Comments نظرات () لینک دائم